صداها به واردی سکوت رفتند و درآن جا منزل کردند.

 

رنگ ها در جاده عادت گم شدند.

روزر,چادر سیاه شب رو به خود آویخت اما

در این میان ستارگان جا ماندند و روز سیاهی محض شد.

تاریکی مثل سرب مذاب در وجود آدمی نفوذ کرد و پس از سردشدن ,آدمی دیگر آدمی نبود

مجسمه های متحرک سربی همه دنیا را پر کردند

روزها تاریک

رنگ ها بی رنگ

و مجسمه های سربی که در پی عادت می روند.

 


پاورقی1:اولین نوشته وبلاگم که روی کاغذ و از قبل نوشتم.

پاورقی2:دلم برای همه دوستان وبلاگی تنگ وبیقرار اما چاره ای جز صبر نیست. 

پاورقی 3:موسم حج از راه رسیده و دلم مارا بی تاب کرده  التماس دعاروز عرفه

دلم تنگه و حرفها از صندوقچه دلم لبریز شده ای کاش خدا یه مشت ازش برمیداشت