سلام

 

با ذهنی پر از دغدغه مینویسم  دغدهایی که هر کدام رنگی رو به خود گرفته اندو در گوشه ای قلبم سکنی کرده اند. هر ازگاهی با شدت و کوبنده چون امواج وحشی دریا به سراغم  می آیندو گاه چون رودی ارام هستند. 

وچه زیبا  حسین پناهی  گفت: ((تودلم رخت میشورند))

کودک ۸۸ هنوز روزهای اول زندگیش رو تجربه میکند  ومن دوست دارم این کودک را که مرا در رسیدن به آنچه که سهم من از اوست یاری کند.

   میگویند هوای بهار آدم را منقلب میکند خوب است اما به شرطی که این انقلاب مرا به درجه بالاتری از تکامل برساندو دچار عقب گرد و درجا زدن نشوم.