«بعثت»، نعمت خدا بر بشریت است، و «منت» آفریدگار بر انسان‌ها!

 

«حرا» مهبطی بود که جلوه‌گاه نور خدا گشت و پیام نور در رواق هستی طنین انداز شد.

 

«بعثت» طلوعی بود که خورشید حق را از خاور تاریخ، تابانید.

 

«27 رجب» یکی از جلوه‌های بی پایان بود که شعاعش تا کرانه‌های نا‌پیدای زمان، گسترش و ادامه یافته است.

 

«مبعث»، فصلی بهاری در پهنه‌ی قرون بود که خداوند، محمد صلی الله علیه و آله را همچون گلی زیبا بر دامن رسالت نهاد و سرزمین بطحا با فروغ چهره‌ی این خورشید، تابان شد.

 

محمد صلی الله علیه و آله آمد تا کودک بشریت را در آغوش پر مهر و عطوفت دین قرار دهد.

 

ما هر چه داریم، از برکت آن فرمان «اقرأ»‌ی است که سروش غیبی در گوش محمد صلی الله علیه و آله خواند تا ظلمت جاهلیت را بزداید و فطرت‌ها را برانگیزد و بشریت را به کمال برساند.

 

دامنه‌ی بعثت آن مبعوث خاتم تا همیشه‌ی تاریخ گسترده است و پرچم نامش بر بام بلند گیتی در اهتزار ابدی است.

 

                                                               برگرفته از کتاب "قطعات" نوشته‌ی جواد محدثی

به امید دیدار این قطعه از بهشت