من در یک روز خلاصه نمیشوم

من دریک روز خلاصه نمیشوم

در تمام سال هستم ولی گویا کسی دیدنم را نمیخواهد یا خود را به ندیدن زده است

 بله!

این برایش بهتر است اگر مرا ببینید باید بفهمد ؛کار کند؛ حقم رو نخورد.

امروز روزجهانی معلول است  جشنی به این بهانه میگیرند ولی به بهای چه چیز؟

به بهای  از بین رفتن عزت نفس و ارزش والای انسان.....

اگر بهانه جشن من هستم و ا ز رده های بالای سازمان عریض وطویل بهزیستی عمر

با ارزش خود را برای شرکت در این مهم فد کرده اند باید قهرمان و نقش اول فیم در صحنه

 باشد  مگر نه این است؟

 جشن برگزار میشود در سالن های آمفی تئاتر که همه میدانیم و از اسمش پیداست  و

برای هر ردیف صندلی ،پله است.گاه یک مانع یک سانتی متری هم مرا از رسیدن به

مقصد باز میدارد چه برسد به پله های پیاپی!

آیا واقعا به فکر ماهستند؟؟یا خود کمی فکر نمیکنند.؟

گرچه من خدا را شکر به خاطر کله شقی از هیچ جا عقب نمی مانم ولی همه شرایط

یکسان ندارند

 همه افراد ویلچری در قسمت ورودی سالن به صورت فشرده جا داده شده اند

نوبت به اهدای جوایز به معلولین موفق میرسد و همنوعان من به خاطر غرور زیبایشان با

 همه سختی به بالای سن میروند ولی من ویلچری.............

 اهدا کننده با پایین سن می آید وبرایم آروزی مقام جهانی میکند ومن هم در دلم برای

همه آنها آروزی کمی فکر عمیقانه  معامله خوبی است نه؟؟

بگذریم از جایزه که به هرکه گفتیم گوشش زنگ زد 

آیا ارزش مقام آوران معلول کشوری و جهانی این قدر سخیف و پایین است؟

از جنبه مادی آن که بگذریم که شاید بشود کرایه ده روز آژانس برای یک فرد معلول 

 عدم ارزش تا چه حد که تقدیر نامه را در یک کاور پلاستیکی گذاشته و کارت هدیه را هم

 درآن و پایین کاور را منگنه زده اند

این را یقین بدانید که نه من ونه هیچ کدام از دوستانم به هیچ کدام آنها نیاز نداریم.

ارزش و جایگاه اصلی ما در نزد خداوند والاتر از اینهاست

ارزش من به پدر و مادر فرشته صفتم است که از هیچ تلاشی برای شکوفا شدن من

دریغ نکرده اند. من برای خدا وخودم و خانواده ام با سری بلند و سینه ای افراشته به

بودنم در جامعه ادامه میدهم

باشد که همگان هرچیزی که میخواهند بگویند درباره ما بگویند . جواب دل شکستن را

خدا میدهد نه من و دوستانم.

 

/ 12 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
برگریزان

سلام زیبا بود کاش میفهمیدن ولی دریغ از یه کم فهم و درک متاسفم واقعا معامله خوبی بود امید که روزی همه نگاهشان به افراد یکسان باشد [گل][قلب]

پویا

سلام متن زیبایی بود... حرف دلهای رنجیده... به امید فرداهای بهتر... موفق باشید

مهدیس

[عصبانی] باور کن دیشب از فکر حرفایی که تو دلم بود راحت نخوابیدم حرفایی مشابه همین حرفای تو پر از حرفم پر از گلایه پر از خشم ..........

گلابتون

الی جونم بر ما ببخش تمام کوتاهیهایمان را قضیه تو کل جامعه تسری داره من هم یک مورد مشابه عصبانی هستم تا حد انفجار.

محک دل

سلام[گل] در مقابل دلگویه هات و حرف هات چیزی نمیتونم بگم گفتنی ها رو گفتی فقط امیدوارم گوش شنوا و چشم بینائی هم باشه برای شنیدن و دیدن[ناراحت] چقدر خوبه که کنار این همه درد تشکر از پدر و مادر رو که واقعا فرشته وار کنارت هستند رو فراموش نکردی[قلب] ایشالا که همیشه سربلند باشی و پر افتخار[قلب]

محک دل

جواب دل شکستن را خدا میدهد [نگران] خدا نکنه روزی دلی بشکنه بخصوص دل قاصدک مهربان من[قلب]

آشنایی بازندگی یک زن قطع نخاع

سلام . حداقل برای شما مراسمی گرفتند توشهرما دریغ ازیک دعوتی ساده ( سالهای قبل حداقل یک مراسمی بود که گردانندگانش بچه های جامعه معلولین بودند) . انشالله موفق باشید

محک دل

[گل]التماس دعا قاصدک مهربان[گل]

روتین های یک طلبه

به نظرمن باید مسئول سازمان بهزیستی یا باید خودش معلول باشه یا یکی ازاعضاء خانواده.چطوره؟